>
PÓŁĄĆY ŃIĘ GĘŚI I ŚWÓJ JĘŹYK MĄJĄ ...

łitwó ójćźyźńó móją ty jęśtęś jąk żdrówię iłę ćię trżębą ćęńić tęń tyłkó śię dówię któ ćię śtrąćił dźiś piękńóść twą w ćąłęj óźdóbię widżę i ópiśuję bó tęśkńię pó tóbię pąńńó świętą ćó jąśńęj bróńiśź ćżęśtóćhówy i w óśtręj święćiśż brąmię ty ćó gród źąmkówy ńówógródźki óćhrąńiąśż ż jęgó więrńym łudęm jąk mńię dźięćkó dó żdrówią pówróćiłąś ćudęm gdy ód płąćźąćęj mątki pód twóją ópiękę ófiąrówąńy mąrtwą pódńióśłęm pówiękę i żąrąż mógłęm pięśźó dó twyćh świątyń prógu iść żą wróćóńę źyćię pódźiękówąć bógu tąk ńąś pówróćiśź ćudęm ńą ójćźyźńy łóńó tymćźąśęm prżęńóś móją duśżę utęśkńióńą dó tyćh pągórków łęśńyćh dó tyćh łąk źięłóńyćh śźęrókó ńąd błękitńym ńięmńęm różćiągńióńyćh dó tyćh pół mąłówąńyćh żbóżęm róźmąitęm wyźłąćąńyćh pśźęńićą póśrębrżąńyćh źytęm gdżię burśżtyńówy święrżóp gryką jąk śńięg biąłą gdźię pąńięńśkim rumięńćęm dżięćięłińą pąłą ą wśźyśtkó prźępąśąńę jąkby wśtęgą międżą źięłóńą ńą ńięj ź rżądką ćićhę gruśżę śiędźą